Μετά την Μπανταλόνα, η Ράγιο: Η εβδομάδα που η ΑΕΚ θα τρελάνει την Ευρώπη!

 Υπάρχουν κάποιες εβδομάδες που γράφονται με χρυσά γράμματα στην ιστορία ενός συλλόγου. Εβδομάδες που ξεκινάνε με την αύρα της «Βασίλισσας» και τελειώνουν με την πίστη για το αδύνατο. Η αρχή έγινε στο μπάσκετ, η ΑΕΚ λύγισε την Μπανταλόνα με 72-67, πήρε το εισιτήριο για το F4 του BCL και θύμισε σε όλη την Ευρώπη ποια είναι η αφεντιά της. Τώρα η σκυτάλη περνάει στο ποδόσφαιρο. Αύριο στη Νέα Φιλαδέλφεια, η Ένωση καλείται να γυρίσει το εις βάρος της 3-0 από της Ράγιο Βαγιεκάνο και να προκριθεί στα ημιτελικά του Conference League.

Είναι δύσκολο; Πολύ. 

Είναι ακατόρθωτο; Όχι για αυτή την ομάδα, όχι σε αυτό το γήπεδο.

​Το σκορ στην Μαδρίτη ήταν βαρύ, αλλά η εικόνα του αγώνα δεν ήταν για 3-0. Η Ράγιο εκμεταλλεύτηκε κάθε ευκαιρία, ενώ η ΑΕΚ πλήρωσε την έλλειψη αποτελεσματικότητας και τα δικά της λάθη.

• Οι Ισπανοί είχαν διαβάσει άριστα την Ένωση. Έκλεισαν τις εσωτερικές διαδρομές στο build up και ανάγκασαν την μπάλα να πάει στον Μουκουντί, τον οποίο στόχευσαν ως τον «αδύναμο κρίκο» στην κυκλοφορία, στήνοντας παγίδες που οδήγησαν σε λάθη.

• Ο Νίκολιτς δεν διάβασε σωστά την κίνηση του Παλαθόν προς τα άκρα, που δημιουργούσε υπεραριθμίες, ούτε την κίνηση του φορ που «τέντωνε» την άμυνα της ΑΕΚ δημιουργώντας κενά.

• Η Ράγιο δεν ήταν ανώτερη τεχνικά, αλλά ήταν ένα κλικ πάνω σε αθλητικότητα. Χαρακτηριστική η φάση του 1-0, όπου ο Άλβαρο Γκαρσία άφησε 10 μέτρα πίσω τον ταχυδυναμικό Ρότα. Ο Ρότα έκανε λάθος επιλογή να τρέξει κάθετα αντί να κλείσει τον Ακχομάτς στο cut back, και το κακό έγινε.

• Ο Πινέδα ήταν συγκλονιστικός αλλά μόνος. Από τις 123 συνολικές μονομαχίες της ομάδας, ο Μεξικανός έδωσε τις 23, κερδίζοντας τις 15 (15/22 στο έδαφος). Αντίθετα, ο Μάνταλος βρέθηκε σε κακή μέρα (9/17 πάσες στο αντίπαλο μισό, 0/5 μακρινές), ενώ το επιθετικό δίδυμο Γιόβιτς-Βάργκα «σίγησε», με τον Ούγγρο να έχει το ασυνήθιστα χαμηλό 4/10 στις εναέριες μονομαχίες.

​Η ΑΕΚ αδίκησε τον εαυτό της. Είχε 0/4 μεγάλες ευκαιρίες! Μετά το 20' ισορρόπησε, είχε δοκάρι με τον Βάργκα και φάσεις με τον Κοϊτά. Παρά το 3-0 είχε 19 κατοχές μεγάλης διάρκειας (20-45 δευτερόλεπτα) έναντι μόλις 8 της Ράγιο, δείχνοντας ότι μπορεί να ελέγξει τον ρυθμό. Το πρόβλημα ήταν ο Παθέ Σις. Ο Σενεγαλέζος ήταν ένα «τοίχος» (10/15 μονομαχίες, 16 αμυντικές συνεισφορές), σταματώντας τα πάντα μπροστά από τους στόπερ του.

​Για να δούμε την ανατροπή αύριο, η ΑΕΚ πρέπει να πάρει το "old school football" του Βαγέκας και να το μεταφέρει στο δικό της «καμίνι», αλλά με απόλυτη συγκέντρωση. Στο πρώτο ματς φάνηκε πως όταν η ΑΕΚ πίεσε ψηλά, τα στόπερ της Ράγιο έχασαν την ψυχραιμία τους και έδιωχναν άτσαλα. Στην Φιλαδέλφεια, αυτή η πίεση πρέπει να είναι πνιγηρή από το πρώτο δευτερόλεπτο. Το κλειδί για την επιτυχία είναι ο ρυθμός. Η ΑΕΚ πρέπει να «πεθάνει» για να κερδίσει κάθε δεύτερη μπάλα, να ανακτά την κατοχή αμέσως και να επιτίθεται κύμα-κύμα. Δεν υπάρχει περιθώριο για 0/4 μεγάλες ευκαιρίες. Το γρήγορο γκολ είναι το «καύσιμο» που χρειάζεται η εξέδρα για να μείνει ζωντανή. Η Ράγιο θα ψάξει τους χώρους στην πλάτη των μπακ, όπως έκανε στην Ισπανία. Ο χρόνος θα είναι σύμμαχός της, όσο το σκορ μένει στο μηδέν.

​Η Ράγιο εκτός έδρας είναι άλλη ομάδα. Σε 25 φετινά ματς μακριά από το σπίτι της, έχει 12 ήττες και έχει δεχθεί 38 γκολ. Δεν είναι άτρωτη. Αν η ΑΕΚ βγάλει την ένταση που μπορεί και ο κόσμος σπρώξει όπως μόνο αυτός ξέρει, οι Ισπανοί θα λυγίσουν.

​Το σύνθημα είναι ένα... Όποιος δεν πιστεύει, κάθεται σπίτι του. Όποιος πιστεύει, το πρωί της Παρασκευής πρέπει να τον βρει χωρίς λαρύγγι.

​Πάμε για το θαύμα, πάμε για την πρόκριση!

~ Ενωσίτης ~