2018, το πιο μάγκικο πρωτάθλημα. ​Η Νύχτα που το «Εμείς ή Κανείς» Προσέκρουσε στο Μεγαλείο της ΑΕΚ

 ​Η ιστορία δεν παραχαράσσεται όσο κι αν η προπαγάνδα και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ προσπαθούν να αλλοιώσουν την πραγματικότητα. Σαν σήμερα η μνήμη γυρίζει στην Τούμπα του 2018, την στιγμή που η ΑΕΚ ύψωσε το ανάστημά της και έδειξε το πραγματικό της μέγεθος ως ο μεγαλύτερος σύλλογος της προσφυγιάς. Παρόλο που το κλίμα ήταν ολοκληρωτικά εχθρικό, με ένα ολόκληρο σύστημα να επιστρατεύει κάθε μέσο για να την κάμψει, η Ένωση αρνήθηκε να γίνει ξανά το θύμα της αδικίας. Ήταν η στιγμή που το «εμείς ή κανείς» των αντιπάλων προσέκρουσε στην αλύγιστη αξιοπρέπεια μιας ομάδας που δεν επέτρεψε σε κανέναν να της κλέψει τον ιδρώτα της, σφραγίζοντας με τον πιο μάγκικο τρόπο την επιστροφή της στην κορυφή.

Πριν από οκτώ χρόνια ζήσαμε καταστάσεις που θα ζήλευαν και τα πιο ευφάνταστα σενάρια δικαστικού θρίλερ. Με την ΑΕΚ να προηγείται στη βαθμολογία είδαμε το αδιανόητο για τα παγκόσμια χρονικά, δικαστικές αποφάσεις να εκδίδονται Σάββατο βράδυ, στην 1:30 τα ξημερώματα. Κάπου εδώ να θυμίσουμε πως στις αρχές της δεκαετίας του 2000 έγινε κάτι επίσης πρωτοφανές, άνοιξε τράπεζα ημέρα Κυριακή, για να μπορέσουν να πάρουν πιστοποιητικό και να αγωνιστούν στην Ευρώπη.

Ενώ ο ΠΑΟΚ είχε τιμωρηθεί πρωτόδικα με -3 και κεκλεισμένων των θυρών για τα επεισόδια με το ρολό ταμειακής μηχανής στον αγώνα με τον Ολυμπιακό, η έφεση «εξαφάνισε» την ποινή μέσα στην νύχτα. Θυμίζουμε πως η βαθμολογία εκείνη την στιγμή ήταν ΑΕΚ 54 βαθμούς, ΠΑΟΚ 52 και Ολυμπιακός 50. Ο οποίος είχε κάνει επίσης έφεση λόγω αφαίρεσης τριών βαθμών για επεισόδια που έκαναν οπαδοί του, μετά την λήξη του αγώνα Ολυμπιακός - ΑΕΚ 1-2 για την 20η αγωνιστική.

Στόχος; Να έχει ο ΠΑΟΚ κόσμο και κίνητρο να χτυπήσει το παιχνίδι στην προσπάθεια τους να ανακόψουν την πορεία της Ένωσης. Γιατί παρόλο που ισχυρίζονται πως ΑΕΚ και Ολυμπιακός "συνεργάστηκαν", η δικαιοσύνη δείχνει πως στην συγκεκριμένη απόφαση το να έχει κόσμο η Τούμπα αλλά και να μην υπάρχει αφαίρεση βαθμών από τον ΠΑΟΚ βολεύει μια χαρά και τους δύο, καθώς αν παρέμενε το -3 στον ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ θα είχε 54 βαθμούς, ο Ολυμπιακός 50 και ο ΠΑΟΚ 49.

Όσα έγιναν στον αγώνα είναι χαραγμένα στη μνήμη κάθε υγιούς φιλάθλου. Η «μπούκα» με το όπλο στη μέση δεν ήταν απλώς μια αντίδραση σε μια φάση οφσάιντ· ήταν η απόπειρα επιβολής του νόμου της ζούγκλας από ένα σύστημα που ένιωθε παντοδύναμο και ανέγγιχτο. Ο ΠΑΟΚ εκείνη την περίοδο απολάμβανε μια προκλητική ασυλία και εύνοια από την τότε Κυβέρνηση. Η επικείμενη Συμφωνία των Πρεσπών είχε καταστήσει την ηρεμία στην Βόρεια Ελλάδα πολιτική προτεραιότητα, με αποτέλεσμα να «χαϊδεύονται» αυτιά και να επιτρέπονται ακρότητες προκειμένου να διατηρηθούν οι ισορροπίες. Το ποδόσφαιρο χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο πολιτικής κατευνασμού.

Με μια ΕΠΟ που ο ίδιος ο Ιβάν Σαββίδης δήλωνε πως ήταν «δική τους» μέσω του τότε προέδρου της Βαγγέλη Γραμμένου. Με μπράβους πίσω από τους πάγκους, με παραρτήματα να δουλεύουν για το συμφέρον του ΠΑΟΚ, με μια διαιτησία που ένιωθε την πίεση του "εμείς ή κανείς" και έναν πρόεδρο που εισέβαλε στον αγωνιστικό χώρο για να σταματήσει την μεγάλη ΑΕΚ (εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου και κατακρίθηκε παγκοσμίως), το σχέδιο ήταν ξεκάθαρο, το πρωτάθλημα έπρεπε να πάει στον ΠΑΟΚ με κάθε κόστος.

Όμως η ΑΕΚ είχε ήδη πληρώσει το τίμημα την προηγούμενη σεζόν, χάνοντας έναν τελικό Κυπέλλου με γκολ δύο μέτρα οφσάιντ. Αυτή την φορά ο Μελισσανίδης δεν υποχώρησε. Η ΑΕΚ δεν δέχθηκε να της κλέψουν τον ιδρώτα της, όπως είχε γίνει το 2008 με την υπόθεση Βάλνερ και το καλοστημένο σχέδιο εξόντωσης, να μην βγει η ΑΕΚ στο Champions League, να μην πάρει τα λεφτά και να πέσει με βρώμικο τρόπο. Ομως απέναντι σε κυβερνήσεις, «δικές τους» ομοσπονδίες και ένοπλες εισβολές, η Ένωση στάθηκε όρθια.

Είναι ίσως η μεγαλύτερη επικοινωνιακή επιτυχία του ΠΑΟΚ το γεγονός ότι κατάφερε εκμεταλλευόμενος την τελευταία δεκαετία της παρουσίας του, να παρασύρει την ΑΕΚ σε μια τεχνητή κόντρα. Όμως τα μεγέθη είναι και παραμένουν δυσανάλογα, όσο κι αν η προπαγάνδα προσπαθεί να εξισώσει το παροδικό με το διαχρονικό. Η ΑΕΚ δεν είναι απλώς ένας σύλλογος· είναι η Μάνα της προσφυγιάς. Από την πρώτη μέρα της ίδρυσής της, κατάφερε να συσπειρώσει την συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων, όχι μόνο στην Αθήνα αλλά σε όλη την Ελλάδα. Έγινε το «καμάρι» των ξεριζωμένων, γιατί ήταν η μοναδική που είχε τη δύναμη να επιβληθεί στο κατεστημένο της εποχής και να αναγκάσει τους άλλους δύο του «ΠΟΚ» (Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό) να την αντιμετωπίζουν ως ισότιμη διεκδικήτρια τίτλων και διακρίσεων από την πρώτη μέρα της γέννησή της.

Η ΑΕΚ γεννήθηκε για να πρωταγωνιστεί. Για 90 χρόνια, ο ΠΑΟΚ δεν ήταν ποτέ ευθύς ανταγωνιστής με την διαφορά επιπέδου να είναι χαοτική. Η Ένωση ξεκινούσε κάθε σεζόν με μοναδικό στόχο το πρωτάθλημα, ενώ για τον ΠΑΟΚ η ιστορία έγραφε κάτι τελείως διαφορετικό, ο βασικός του στόχος ήταν να κερδίσει τον Ολυμπιακό στην Τούμπα ή να τερματίσει πάνω από τον Άρη, τον Ηρακλή και την Καλαμαριά. Όποιος έχει μνήμες πριν από το 2017 γνωρίζει καλά πως ποτέ —ούτε καν οι ίδιοι οι οπαδοί τους— δεν τολμούσαν να ψελλίσουν τη λέξη «πρωτάθλημα» πριν την έναρξη της σεζόν. Για την ΑΕΚ η 3η θέση είναι αποτυχία. Για εκείνους, για δεκαετίες ήταν το ταβάνι τους, ήταν η δική τους επιτυχία.

Αυτή η διαχρονική ανωτερότητα είναι που τους ενοχλεί. Η ΑΕΚ δεν μικραίνει το μέγεθός της ασχολούμενη με τον ΠΑΟΚ ως ισότιμο «παραδοσιακό» αντίπαλο. Η πραγματική της αντιπαλότητα ήταν και παραμένει με τον Ολυμπιακό, σε ένα επίπεδο που ο ΠΑΟΚ προσπαθεί απεγνωσμένα να φτάσει, χρησιμοποιώντας όμως μεθόδους που η ιστορία της ΑΕΚ πάντα απέβαλλε. Σήμερα δεν θυμόμαστε απλά ένα πρωτάθλημα· θυμόμαστε το πώς το μεγαλείο της ΑΕΚ ισοπέδωσε το «εμείς ή κανείς» μιας ομάδας που βρήκε λόγο ύπαρξης μέσα από την εμμονή της με τον Δικέφαλο μέσω του οποίου γεννήθηκε.

Εκείνο το «μάγκικο» πρωτάθλημα θα μνημονεύεται πάντα ως η δικαίωση του καθαρού ποδοσφαίρου και της αλύγιστης στάσης ενός συλλόγου που δεν δέχεται να χάνει μέσα από παρασκήνια. Παρά τη βρωμιά που επικρατούσε, η ΑΕΚ στήλωσε τα πόδια εκεί που άλλοι θα λύγιζαν, δείχνοντας τον δρόμο της αξιοπρέπειας και της κορυφής. Η ιστορία έγραψε καθαρά και το όνομα της ΑΕΚ χαράχτηκε με χρυσά γράμματα, θυμίζοντας σε όλους πως η Μάνα της Προσφυγιάς είναι γεννημένη για να πρωταγωνιστεί και να νικά απέναντι σε κάθε εμπόδιο. Είναι το πρωτάθλημα της περηφάνιας, το πρωτάθλημα που πάρθηκε απέναντι σε όλους σφραγίζοντας την απόλυτη κυριαρχία της Ένωσης.

ΥΓ.: Εξόριστε εννοείται ότι διαβάζω κάθε σου κείμενο. Ολόκληρο... Και θα συνεχίσω να το κάνω ακόμα και κόψεις τα υστερόγραφα. Συνέχισε την εξαιρετική δουλειά φίλε μου!!! Τα κείμενα σου ξυπνάνε κόσμο.. 

~ Ενωσίτης ~